Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Δευτέρα, 23 Νοεμβρίου 2015

Αυχενική Μυελοπάθεια


Αυχενική Μυελοπάθεια




Οριστική λύση στην αυχενική μυελοπάθεια, η οποία οδηγεί σε βέβαιη αναπηρία αλλά και στον θάνατο, δίνει η χειρουργική αντιμετώπιση με την μέθοδο της Πρόσθιας Αυχενικής Σωματεκτομής.

Πηγή: http://www.onmed.gr/ygeia/item/336933-oristiki-lysi-stin-afxeniki-myelopatheia---an-den-antimetopistei--odigei-stin-anapiria#ixzz3sJBPkPPq

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Νευρίνωμα Ψοϊτη



Τα αμιγή  νευρινώματα του ψοΐτη είναι εξαιρετικά σπάνιοι όγκοι (έχουν αναφερθεί 17 περιστατικά στην παγκόσμια βιβλιογραφία) .Η αφαίρεση των όγκων συνήθως γίνεται με πρόσθια ή πλάγια προσπέλαση  ( με τομή 25-30 εκ). Στην περίπτωση του ασθενούς μας επιλέχθηκε η οπίσθια διαδερμική μικρο-ενδοσκοπική αφαίρεση , διότι ήταν η μόνη προσπέλαση η οποία δεν έθετε σε κίνδυνο την ακεραιότητα μιας ομαδας νεύρων (οσφυϊκό πλέγμα) και το μέγεθος της τομής ήταν 5 εκατοστά.
Έγινε ολική αφαίρεση του νευρινώματος, ο ασθενής κινητοποιήθηκε 12 ώρες μετά την επέμβαση και εξήλθε από το νοσοκομείο άμεσα μετά την κινητοποίηση του. Είχε άμεση υποχώρηση των συμπτωμάτων του χωρίς νευρολογική σημειολογία. Η Μαγνητική Τομογραφία  στους 3 μήνες έδειξε την πλήρη αφαίρεση του νευρινώματος.
www.brain-spine.gr


Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2015

Χρόνιος πόνος στη μέση και δυσκολία στη βάδιση; Υπάρχει λύση..






Θεαματικά αποτελέσματα έχει τα τελευταία χρόνια η αντιμετώπιση της Σπονδυλικής Στένωσης, στα άτομα της τρίτης ηλικίας , με τη μέθοδο της Διαδερμικής Αποσυμπίεσης του Νωτιαίου Σωλήνα!  Οι ασθενείς μετά την εφαρμογή της ελάχιστα επεμβατικής μεθόδου, απαλλάσσονται από τον χρόνιο πόνο , ενώ επιστρέφουν άμεσα στις καθημερινές τους δραστηριότητες.


«Πράγματι η Διαδερμική Αποσυμπίεση του Νωτιαίου Σωλήνα αποτελεί σήμερα την μέθοδο εκλογής και απαλλάσσει τους ηλικιωμένους από τον χρόνιο πόνο στην μέση ( σπονδυλική στήλη)»αναφέρει ο νευροχειρουργός-χειρουργός σπονδυλικής στήλης, επισκέπτης καθηγητής κ Ιωάννης Πολυθοδωράκης.

Η επέμβαση διαρκεί περίπου 1 ώρα,απαιτεί νοσηλεία μίας ημέρας , δεν υπάρχει η ανάγκη χορήγησης αίματος και άμεσα ο ασθενής επιστρέφει στις καθημερινές του δραστηριότητες.Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η επέμβαση μπορεί να γίνει ακόμα και σε ασθενείς άνω των 80 χρόνων καθώς μελέτες που διενεργήθηκαν σε αυτήν ηλικιακή ομάδα τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες (συμπεριλαμβανόμενης και της Ελλάδας) έδειξαν ότι η μέθοδος της Διαδερμικής Αποσυμπίεσης είχε άριστα αποτελέσματα με εξαιρετικά χαμηλό ποσοστό επιπλοκών.

« Με την εφαρμογή της νέας χειρουργικής μεθόδου άμεσα βοηθούμε τους γηραιότερους συμπολίτες μας να διαβιούν χωρίς πόνο, με υγεία και αξιοπρέπεια στα χρόνια της συνταξιοδότησης τους, τα χρόνια που θέλουν να απολαύσουν την ζωή μετά από χρόνια σκληρής δουλειάς»προσθέτει ο κ. Πολυθοδωράκης.

Η Σπονδυλική Στένωση ή Στένωση του Νωτιαίου Σωλήνα είναι η πιο κοινή πάθηση της σπονδυλικής στήλης και πλήττει 1 στους 3 ηλικιωμένους . Η δεύτερη πιο κοινή πάθηση είναι η Σπονδυλολίσθηση (15%), ενώ ακολουθεί η Εκφυλιστική νόσος του Δίσκου.Η σύγχρονη αποδεκτή θεραπευτική προσέγγιση για την Σπονδυλική Στένωση είναι η συντηρητική αγωγή που ξεκινάει με αντιφλεγμονώδη και αναλγητικά φάρμακα, φυσιοθεραπεία και τεχνικές αντιμετώπισης πόνου όπως η επισκληρίδιες εγχύσεις στεροειδών και η επισκληριδοσκόπηση.
  Μακροπρόθεσμα όμως, μόνο το 15% των ασθενών θα βελτιωθούν με συντηρητικά μέσα , ενώ το 70% θα συνεχίσουν να έχουν πόνους και δυσχέρεια βάδισης.«Για τον λόγο αυτό οι περισσότεροι ασθενείς με Σπονδυλική Στένωση θα χρειασθούν χειρουργική παρέμβαση για οριστική αντιμετώπιση και θεραπεία. Σήμερα η Διαδερμική Αποσυμπίεση του Νωτιαίου Σωλήνα είναι η καλύτερη λύση ειδικά για ένα ασθενή με πολλαπλά άλλα ιατρικά προβλήματα» καταλήγει ο κ Πολυθοδωράκης.

www.brain-spine.gr


Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

Λαπαροσκοπική σπονδυλοδεσία



Λαπαροσκοπική σπονδυλοδεσία ονομάζεται η σπονδυλοδεσία που γίνεται με λαπαροσκοπική αντί για ανοιχτή τεχνική. Λέγοντας σπονδυλοδεσία, εννοούμε την σταθερή ένωση μεταξύ δύο σπονδύλων, που πραγματοποιείται με την τοποθέτηση ειδικών μεταλλικών εμφυτευμάτων και οστικών μοσχευμάτων ώστε να γίνει συνοστέωση μεταξύ τους.
Με τον τρόπο αυτό αντιμετωπίζονται διάφορα αίτια χρόνιας οσφυαλγίας ή προλαμβάνονται νευρολογικές επιπλοκές από σπονδυλική αστάθεια.
Η πρόσθια οσφυϊκή σπονδυλοδεσία αφορά προσπέλαση της πρόσθιας επιφάνειας δύο οσφυϊκών σπονδύλων και πραγματοποίηση από μπροστά της μεταξύ τους ένωσης. Αυτό κλασσικά γίνεται μέσω μίας μεγάλης τομής περίπου 15-20 εκατοστών στο πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα και συνοδεύεται από σημαντική απώλεια αίματος και μετεγχειρητική νοσηρότητα. Μέσα από την τομή αυτή ο χειρουργός παρεκτοπίζει τα κοιλιακά σπλάχνα για να φτάσει στην πρόσθια επιφάνεια της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης και να πραγματοποιήσει την σπονδυλοδεσία.
Αντίθετα με την λαπαροσκοπική τεχνική, η προσπέλαση γίνεται μέσω τεσσάρων μικρών οπών (~1 εκ) στο κοιλιακό τοίχωμα, μέσα από τις οποίες εισάγεται το ενδοσκόπιο και τα λαπαροσκοπικά εργαλεία. Τα κοιλιακά σπλάχνα παρεκτοπίζονται με προσοχή και το ενδοσκόπιο προωθείται μπροστά από την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, παρέχοντας στον χειρουργό εξαιρετικό οπτικό πεδίο για την πραγματοποίηση της σπονδυλοδεσίας.
Η επέμβαση ολοκληρώνεται με τα ειδικά ενδοσκοπικά εργαλεία και περιλαμβάνει την αφαίρεση του μεσοσπονδύλιου δίσκου, την προετοιμασία των δισκικών επιφανειών των σπονδύλων και την τοποθέτηση ενός μεγάλου, λορδωτικού, μεταλλικού κλωβού με οστικό μόσχευμα μεταξύ των σπονδυλικών σωμάτων.
Συχνά κρίνεται απαραίτητο να πραγματοποιηθεί συμπληρωματικά και οπίσθια σπονδυλοδεσία, δηλαδή προσπέλαση και της οπίσθιας επιφάνειας των σπονδύλων και τοποθέτηση μεταλλικών βιδών και ράβδων καθώς και μοσχευμάτων για την ενίσχυση της σπονδυλοδεσίας και επιπλέον σταθερότητα. Αυτό το κομμάτι της επέμβασης μπορεί επίσης να γίνει είτε ανοιχτά με μεγάλη τομή, είτε διαδερμικά με μικρές τομές (~1εκ) και ειδικά εργαλεία.
Η λαπαροσκοπική πρόσθια σπονδυλοδεσία όταν γίνεται σε συνδυασμό με διαδερμική οπίσθια, έχει πολλά και σημαντικά πλεονεκτήματα για τον ασθενή, μεταξύ των οποίων η σχεδόν μηδενική απώλεια αίματος, η μικρότερη διάρκεια νοσηλείας, η ταχύτερη κινητοποίηση του ασθενούς και το πολύ καλό αισθητικό αποτέλεσμα.

Ενδείξεις για λαπαροσκοπική σπονδυλοδεσία

Οι ενδείξεις για λαπαροσκοπική σπονδυλοδεσία είναι ίδιες με τις ενδείξεις της ανοιχτής σπονδυλοδεσίας:
  • Εκφυλιστική δισκική νόσος
  • Σπονδυλολίσθιση
  • Τραυματισμός
  • Εκφυλιστική σπονδυλική αστάθεια
  • Ψευδάρθρωση – αναθεώρηση σπονδυλοδεσίας (αφαίρεση σπασμένων υλικών και πραγματοποίηση νέας σπονδυλοδεσίας)

Αντενδείξεις για τη λαπαροσκοπική σπονδυλοδεσία

Απόλυτη αντένδειξη λαπαροσκοπικής σπονδυλοδεσίας αποτελεί η παρουσία ενδοπεριτοναϊκής λοίμωξης ή φλεγμονώδους νόσου.
Σχετικές αντενδείξεις είναι η ύπαρξη ενδοπεριτοναϊκών συμφύσεων από προηγηθείσα επέμβαση ή ακτινοβολία καθώς και η αρτηριοσκλήρυνση των λαγόνιων αγγείων.

Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Η κατασκευή της Σπονδυλικής Στήλης





 Η σπονδυλική στήλη αποτελείται από διάφορες δομές (οστά και συνδέσμους) που της παρέχουν σταθερότητα, δηλαδή αντίσταση εναντίον εξωτερικών παραμορφωτικών  δυνάμεων. Τα βασικά δομικά συστατικά της σπονδυλικής στήλης είναι τα ακόλουθα:


Το σπονδυλικό σώμα (εικόνα 1) είναι η κύρια δομή και δέχεται  τις κατακόρυφες δυνάμεις φόρτισης της σπονδυλικής στήλης. Έχει κυλινδρικό σχήμα και περιβάλλεται εξωτερικά από σκληρό φλοιώδες οστό, που του δίνει ισχυρά εμβιοδυναμικά πλεονεκτήματα. Το μήκος και το πλάτος των σπονδυλικών σωμάτων αυξάνονται καθώς πηγαίνουμε σε πιο χαμηλά τμήματα της σπονδυλικής στήλης, ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στα αυξημένα φορτία που υφίστανται. 



                                          Εικόνα 1


Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος (εικόνα 2) χρησιμοποιείται ως το κύριο υλικό απορρόφησης των κραδασμών και αποτελεί την κύρια σταθεροποιητική δομή του τμήματος της σπονδυλικής στήλης (ΣΣ) που συμμετέχει σε κίνηση. 


                                        

                                             Εικόνα 2


Ο μεσοσπονδύλιος δίσκος αποτελείται από τον πηκτοειδή πυρήνα (εικόνα 3), που είναι το κεντρικό - οπίσθιο τμήμα του δίσκου με μεγάλη περιεκτικότητα σε νερό, και τον ινώδη δακτύλιο (εικόνα 4), μια δομή που βρίσκεται  στην περιφέρεια του δίσκου και παρέχει δομική σταθερότητα σε αυτόν. Οι κατακόρυφες  φορτίσεις προκαλούν την ισότιμη κατανομή των πιέσεων εντός του δίσκου, ενώ φορτία που ασκούνται περιφερικά οδηγούν σε συμπίεση  του ινώδους δακτυλίου, από την πλευρά που εφαρμόζεται η δύναμη και  παρεκτόπιση του πηκτοειδούς πυρήνα στην αντίθετη πλευρά. 
                  
                                         
                                             Eικόνα 3
                                          
                                         
                                             Εικόνα 4


Εκτός από τους μεσοσπονδύλιους δίσκους, και οι μεσοσπονδύλιες διαρθρώσεις (facet joints), (εικόνα 5) εξυπηρετούν επιπρόσθετα την υποδοχή φορτίων και σταθεροποιούν τα γειτονικά μεσοσπονδύλια τμήματα. Ο προσανατολισμός τους στον χώρο σχετίζεται με τον επιθυμητό βαθμό κινητικότητας (την διευκολύνει ή την περιορίζει) και συνεπώς συμβάλλει στην σταθερότητα της ΣΣ. Η εκφύλιση των μεσοσπονδυλίων δίσκων και η απώλεια ύψους αυτών σε συνδυασμό με την απώλεια της ευθυγράμμισης των σπονδυλικής στήλης στο οβελιαίο επίπεδο (κάθετο), οδηγούν σε μεγαλύτερη φόρτιση των facet joints.

                                            
Εικόνα 5

Οι μεσοσπονδύλιοι σύνδεσμοι παρέχουν παθητική σταθεροποίηση της σπονδυλικής στήλης και παρέχουν αντίσταση ενάντια στις δυνάμεις  που θέλουν να διασπάσουν την Σπονδυλική Στήλη.

 Οι μεσοσπονδύλιοι μύες συνδέουν μεταξύ τους πολλαπλά επίπεδα της σπονδυλικής στήλης. Η κύρια λειτουργία τους είναι να σταθεροποιούν την σπονδυλική στήλη παρά να παράγουν κίνηση.

    Τα οπίσθια οστικά στοιχεία των σπονδύλων απαρτίζονται από το σπονδυλικό τόξο (εικόνα 6) ( ή πέταλο ) και την ακανθώδη  απόφυση στο κέντρο και τις εγκάρσιες αποφύσεις  δεξια και αριστερά. εκατέρωθεν. 
Το σημείο όπου το πέταλο ενώνεται με το σώμα του σπονδύλου είναι λεπτότερο και ονομάζεται αυχένας.




                                                  Εικόνα 6

Αυτά που έχουν  σημασία να θυμόμαστε είναι τα εξής:
-Οι μεσοσπονδύλιοι δίσκοι παρεμβάλλονται μεταξύ των σπονδυλικών σωμάτων προσφέροντας στην σπονδυλική στήλη την ευκαμψία της και την αντοχή της στους κραδασμούς. Κάθε μεσοσπονδύλιος δίσκος αποτελείται από τον ινώδη δακτύλιο και τον πηκτοειδή πυρήνα που βρίσκεται στο κέντρο του δακτυλίου και ελαφρώς  πίσω.
-Με την πάροδο του χρόνου και σε στενή συνάρτηση με το βαθμό καταπόνησης της ΟΜΣΣ (οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης) συντελείται σταδιακή εκφύλιση του μεσοσπονδυλίου δίσκου.
-Η εκφύλιση του δίσκου προκαλεί μείωση του ύψους του, σκλήρυνση του κολλαγόνου του και απώλεια της ελαστικότητας του, αφυδάτωση του πηκτοειδούς πυρήνα και μεγαλύτερη φόρτιση στις αρθρώσεις. Στη φάση αυτή έχουμε κατά κανόνα οσφυαλγία και ακτινολογικά διαπιστώνεται ελάττωση του μεσοσπονδυλίου διαστήματος (ελάττωση του ύψους του δίσκου).
-Η μετατόπιση και προβολή του δίσκου προς τα πίσω  ή πλάγια αποτελεί την ΚΜΔ (κήλη μεσοσπονδυλίου δίσκου),
- Η Κήλη Μεσοσπονδυλίου Δίσκου μπορεί να ασκεί πίεση είτε σε νευρική ρίζα είτε στο νωτιαίο μυελό.
-Η πίεση  αυτή των νευρικών στοιχείων έχει σαν αποτέλεσμα την αντανάκλαση του πόνου σε ένα  συνήθως από τα κάτω άκρα και στην παρουσία συγκεκριμένων κλινικών σημείων ανάλογα με το ποια νευρικά ρίζα ενοχλείται.
-Όταν η πίεση αφορά την Ο5 και ή την  Ι1 ρίζα έχουμε την κλασική ισχιαλγία-οσφυοϊσχιαλγία.